ve ee Nen 
(47) 
in strijd met de door den Heer vrorik genomen proeven. De 
spreker beseft ook niet, waartoe deze tweeledige werking 
zoude dienen. De Pholaden toch zijn niet gedoemd, om uit- 
sluitend in kalksteen te leven. Integendeel vindt men hen 
dikwerf in steensoorten, die er miet het minste blijk van dra- 
gen. GarLLaup trof hen aan in Gneiss micaschiste, en de Heer 
vRoLIK toonde hunne overblijfselen in cellen eener steensoort, 
vroeger ontleend aan vleugels van de Katwijksche sluis. Deze 
steenen bevatten ondertusschen geen enkel bewijs van kalk- 
Van welken kant men alzoo de meening van Dr, wiLLIaMs 
beschouwt, in geen geval vindt men grond voor hare toe- 
passing op het in behandeling zijnde onderwerp. 
De Heer HARTING, daarop het woord vragende, zegt het in 
de hoofdzaak geheel met den Heer vrorik eens te zijn. Het 
eenig verschil ligt daarin, dat hij, bij het mechanisch ver- 
mogen der boring, ook in rekening wil gebragt hebben, voor 
koolstofzure kalksoorten, het uitgeademd koolzuur. 
De Heer 6. vroLiK antwoordt, na terugslag op de hier bo- 
ven aangevoerde proeven, dat 1. omme het in de siphones 
voorkomende vocht, op de aanwezigheid van zuur heeft on- 
derzocht, zonder er eenig spoor van te kunnen vinden. 
De Heer maRrING houdt dit voor geen voldoend bewijs, 
wegens de moeijelijkheid „der reactie van koolzuur. Hij acht 
het echter minder noodzakelijk daar langer bij te blijven stil- 
staan, vermits hij, omtrent de hoofdwerking der borende schel- 
pen, het geheel met den geachten spreker eens is. 
Na sluiting dezer wetenschappelijke discussie, worden de 
eonclusiën van het verslag van den Heer martine in beraad- 
slaging gebragt, en besloten: 1° het stuk van den Heer 
G. VROLIK te plaatsen in het eerste deel der door de Aka- 
demie uit te geven verhandelingen, 2° een uittreksel er 
van mede te deelen aan de Akademie des Sciences te Parijs. 
De Heer ponpers spreekt, ter vervulling zijner spreek- 
