(16 ) 
op het veld, de zinkputten, rioelen enz. in de steden, wor- 
den als bronnen genoemd van den toevoer van organische 
en anorganische stoffen in het water, vooral in groote ste- 
den, en ten slotte eindigt de spreker met eenige wenken 
omtrent het gewigt van dergelijke bepalingen, vooral voor 
de gezondheidsleer. 
In de beraadslaging over deze voordragt, vraagt ze heer 
VAN BREDA of de heer GUNNING arsenicum in het water ge- 
vonden heeft, waarvan opgaaf geschiedde in eene door de 
Hollandsche Maatschappij te Haarlem bekroonde verhan- 
deling. 
De heer MULDER zegt, dat deze heer tot nu toe dit be- 
standdeel bij zijn onderzoek niet heeft aangetroffen, maar 
dat dit onderzoek niet gesloten is. 
De heer HARTING wenscht de aandacht der Akademie te 
vestigen op de vraag, of de bodem van ons vaderland, al 
of niet in een’ toestand van langzame daling verkeert. Hij 
wijst daartoe op de waarnemingen, onlangs door de Zweed- 
sche Akademie verordend, ten einde de hoegrootheid der 
rijzing van den bodem van Zweden, boven het oppervlak 
der zee, met naauwkeurigheid te bepalen, en wenscht van 
de Koninklijke Akademie van Wetenschappen een dergelijk 
besluit uit te lokken, ten einde uit te maken, vooreerst of 
onze bodem werkelijk daalt en zoo ja, hoe groot deze da- 
ling thans is. Het vraagstuk is reeds van oude dagteeke- 
ning. Spreker toont dit, door te verwijzen tot hetgeen 
L'EPIE in 1784, cruQurus in 1738, LuLOFS in 1754 reeds 
omtrent eene waargenomene daling van den bodem bekend 
maakten. In nieuweren tijd zijn het vooral BELPAIRE, ELIE 
DE REAUMONT, LIJELL Een ACKER STRATINGH, die de daling 
aannemen, en daaruit velerlei feiten verklaren, die anders 
moeijelijk hunne verklaring vinden. — Dat onze bodem in 
