(13) 
grondwet der magneto-inductie van weBeR zonder veel moeite 
op elk dezer. gevallen toepassen, hetgeen door hem nader 
wordt verduidelijkt. ‘ 
Daar het derhalve bewezen: kan worden, dat, onder de 
proeven van FARADAY ‘er geene is, die niet in de vroegere 
theoriën eene gereede verklaring vindt, en dus in dit op- 
zigt de keuze geheel vrij blijft; zoo meent de heer vaN 
REES, dat er genoegzame gronden voorhanden zijn, om aan 
die theoriën de voorkeur toe te kennen boven die van 
FARADAY, die, gelijk nader door den heer vaN Rees uit- 
eengezet wordt, geheel en al een mathematischen grondslag 
mist. De vroegere theoriën daarentegen, die, hoewel op ver- 
schillende hypothesen, omtrent het wezen van het Magne- 
tismus gegrond, echter in alle hare resultaten overeenstem- 
men, berusten op wiskundige wetten, in bepaaldheid van 
uitdrukking en rijkdom van gevolgen vergelijkbaar met de 
wet der algemeene aantrekkingskracht. Zij kennen die mag- 
netische krachtlijnen ook, maar slechts als ideale voor-’ 
stelling, van de wijze, waarop de magneet zijne kracht naar 
buiten uitoefent. Hare toepassing strekt zich tot alle voor- 
komende gevallen uit, en heeft geene andere grenzen, dan 
die van het vermogen der hoogere wiskunde, wier hulp zij 
genoodzaakt zijn telkens in te roepeu, maar waaraan zij 
ook hare algemeenheid en de zekerheid van hare uitkom- 
sten verschuldigd zijn. 
De theorie van FARADAY moge zich dan welligt aanprij- 
zen door hare meerdere aanschouwelijkheid en verstaanbaar- 
heid, ook voor den niet-wiskundige; de keus tusschen haar 
en eene wiskundige theorie van het Magnetismus kan, naar 
het den heer VAN REES voorkomt, niet twijfelachtig zijn. 
De heer Ge. 5. MULDER spreekt over het chemisch onder- 
zoek der wateren in Nederland, dat hij als bron eener hoogst 
