(12) 
welke dwars door die lijnen heen gevoerd wordt, doen ont- 
staan. Hij komt alzoo tot zekere algemeene stellingen, 
omtrent de werking der magnetische krachtlijnen, wier 
overeenstemming met zijn begrip van het wezen der mag- 
neetkracht hem toeschijnt den voorrang te wettigen, dien 
hij daaraan toekent. | 
Het kwam daarna den Heer VAN REES niet onbelangrijk 
voor te onderzoeken, of de vroegere theoriën de door 
FARADAY thans medegedeelde feften niet even volledig kun- 
nen verklaren. Bij dat onderzoek is de Heer VAN REES van - 
de hypothese der twee vloeistoffen uitgegaan en het is hem 
spoedig gebleken, dat al de verschijnselen, door FARADAY 
waargenomen, als noodwendige gevolgen voortvloeijen uit 
de grondwet der magneto-inductie, zoo als zij in die hy- 
pothese door WEBER en anderen is vastgesteld. 
Ter nadere toelichting vermeldt de heer VAN REES eenige 
der belangrijkste uitkomsten, door de proeven van FARADAY 
verkregen, waartoe de drie volgende stellingen behooren: 
1°. De inductie van het aard-magnetisme op geleiddra- 
den in den vorm van regthoeken of cirkels gebogen, welke 
om eene op het vlak des magnetischen meridiaans loodregte 
as rondgedraaid worden, is, bij gelijke snelheid van draai- 
jing, evenredig aan den inhoud der figuur, door den geleid- 
draad omgeven. 
2°. Wanneer een gesloten geleider van willekeurige af- 
meting en vorm om de as eens magneets ronddraait, ont- 
staat in dien draad geen inductiestroom. 
83°. Wanneer slechts een gedeelte des geleiddraads om 
den magneet wordt rondgedraaid, terwijl het ander gedeelte 
in rust blijft, ondervindt de geleider eene inductie, waar- 
van de sterkte slechts afhankelijk is van de plaatsing der 
eindpunten van het bewogen gedeelte, daarentegen onaf- 
hankelijk van zijn vorm en afmetingen. 
Volgens het betoog van den heer vaN REES, laat zich de 
