(CH) 
vindt op het gebied van het Magnetismus. De hypothese 
der twee magneetstoffen, door covLomg tot duidelijkheid ge- 
bragt, later door porsson met behulp der hoogert wiskunde 
verder ontwikkeld, heeft, na de ontdekking van het Electro- 
Magnetismus, eene mededingster gevonden in de hypothese 
van AMPÈRE, die het bestaan der vloeistoffen ontkent en in 
hare plaats electrische, de kleinste deeltjes van ijzer en staal 
omgevende, stroompjes aanneemt. Deze schijnbaar vreemde 
hypothese verdient hooge Belangstelling, daar reeds door 
AMPÈRE het strenge bewijs geleverd is, dat zij tot dezelfde 
uitkomsten leidt als die van couLoms. Maar ook juist hier- 
door wordt de keuze moeijelijk, Volgens weser is de be- 
slissing reeds door het Diamagnetismus gegeven, hetgeen 
echter door anderen betwijfeld wordt. Intusschen treedt 
nevens deze twee voorstellingen eene derde op, slechts door 
éénen man, maar dan ook door, eenen FARADAY verdedigd. 
Hij wil de verschijnselen van het Magnetismus afleiden uit 
de door hem aldus genoemde lijnen van magnetische kracht, 
die elk magnetisch ligchaam omgeven, waaronder hij ver- 
staat die lijnen, welke een kleine magneetnaald doorloopt, 
wanneer deze zoo voortbewogen wordt, dat zij steeds in de 
rigting voortgaat, die zij in elk punt, onder den invloed 
des magneets, aanneemt. De sedert lang bekende figuren 
van iĳzervijlsel op papier boven eene magneet, stellen de 
magnetische lijnen van FARADAY in het vlak van het papier 
aanschouwelijk voor, — Zij geven de rigting en de sterkte 
der magnetische kracht aan in elk punt der ruimte, en van 
haar meent FARADAY, bij de verklaring der magnetische 
verschijnselen te moeten uitgaan. 
In het vorige jaar verscheen daarover van hem eene op- 
zettelijke verhandeling, waarin. hij zijne voorstelling van 
het Magnetismus aan de waarneming toetst, FARADAY on- 
derzoekt daarin de eigenschappen der magnetische krachts- 
lijnen, door den inductiestroom, dien zij in een geleiddraad, 
