(8) 
De verslaggevers hebben door proeven zich trachten te 
overtuigen van de mogelijkheid dier vorming ‚van kiezel- 
zuren kalk uit vasten koolzuren kalk en soda-waterglas. 
Het soda-waterglas werd bereid uit gelijke deelen kool- 
zure soda en zand met & deel koolpoeder zamengesmolten, 
met water behandeld en gefiltreerd. 
Eene gewogene hoeveelheid poeder van zuiver marmer 
werd in de gewone temperatuur vier-en-twintig uren met 
deze oplossing overgoten en in aanraking gelaten, vervol- 
gens met eene ruime hoeveelheid water behandeld, op een _ 
filtrum afgespoeld, in zoutzuur opgelost en voorts behan- 
deld, als men gewoon is ter opsporing van kiezelzuur. Er 
was geen kiezelzuur op den kalk van het marmer overgegaan. 
Wanneer men echter uit deze proef een ongunstig be- 
sluit omtrent de dienst van het middel trekken zou, dwaalt 
men. De hardere aard van het marmer alleen is de reden 
van het in dien tijd niet tot stand komen der gewenschte 
verbinding. Proeven met lossere koolzure kalksoorten geven 
eene andere uitkomst, en wel des te sterker en des te snel- 
ler, naarmate de kalksteensoorten losser zijn. Krijt, gips, 
zelfs phosphorzure kalk, geven met kiezelzuur alkaliën, kie- 
zelzure kalk, onoplosbaar in water, en dus inderdaad een 
middel, waardoor langere weêrstand aan de bovengenoemde 
invloeden geboden, en het voorwerp duurzamer wordt. De 
soda van het waterglas neemt het koolzuur op van den 
koolzuren kalk; het kiezelzuur vereenigt zich met den laatst- 
genoemde. Deze is in het regenwater onoplosbaar, terwijl 
de koolzure soda daardoor wordt opgelost en uitgespoeld. 
Het voorwerp wordt er ook minder. poreus door; daar de 
kiezelzure kalk meer ruimte inneemt. dan de koolzure kalk 
oorspronkelijk had, 
Ten opzigte der wijze van aanwending zeggen de berigt- 
gevers, dat deze zuiver practisch is; bestrijking namelijk 
met eene oplossing van soda-waterglas, drooging daarvan 
