( 148 j 
De heer STARING verlangt de vergadering te onderhou- 
den over de gesteldheid van den bodem van het Haarlem- 
mermeer, waartoe het tegenwoordige oogenblik de meest 
gunstige gelegenheid tot onderzoek aanbiedt, — omdat de 
grond nog niet begroeid is. De ondergrond van het meer 
blijkt zand en wel zeezand te zijn; dit leeren de zeeschel- 
pen, die er in voorkomen, in grooten aantal maar niet van 
veel soorten, hoofdzakelijk toch behoorende tot Zrigonella 
piperita esn (Mya compressa ram). Deze mossel heeft ech- 
ter niet diep in het zand gehuisvest; bij eenige meerdere 
diepte, ontmoet men Cardium edule, C. rustieum en C. 
pectinatum, in grooten overvloed, vermengd met Zellina soli- 
dula en Liättorina littorea. Dit zeezand is hetzelfde als het 
heizand van den Amsterdamschen bodem, dat eene bank 
vormt onder geheel Noord-Holland; weshalve het geene 
bevreemding kan baren, dat het de ondergrond is van het 
Haarlemmermeer. — Op dit zeezand ligt in den bodem 
van het meer eene laag blaauwe klei, waarvan de dikte in 
het midden van de hoofdvaart omstreeks drie ellen be- 
draagt, maar westwaarts minder dik wordt, en eindelijk bij 
den ringdijk geheel ophoudt. — Het gemis van fossilien 
en het vermoedelijk zamenhangen van deze laag met die- 
gene, welke zich, in de nabijheid langs de oevers van den 
voormaligen Rijn uitstrekt, doet het zeer waarschijnlijk 
zijn, dat hier rivierklei voorhanden is. Ware het eene 
schor, gelijk dergelijke zich in Zeeland en elders vormen, 
dan zouden zeeschelpen er niet in ontbreken. Op deze klei 
evenwel en zelfs eenigermate in zijne bovenste laag ingedron- 
gen, vindt men hier, behalve andere zoetwater conchyliën, 
zeer menigvuldig, Anodonta intermedia en Mytilus edulis. 
Maar deze leefden hier niet in het tijdvak, gedurende het- 
welk de klei bezonken is geworden. Het zijn weekdieren, 
die thans nog levende in het meer voorkomen, en dus tot de 
nieuwste nog voortdurende periode behooren. — De geheele 
