(256) 
Wanneer ik overdenk, hetgeen in de laatste maanden 
over den tafeldans gesproken en geschreven is; wanneer ik 
naga, hoe men van alle zijden spreekt over de noodzake- 
lijkheid van het vormen eener keten bij dit spel van elec- 
trische en magnetische krachten, welke die uitwerking moe- 
ten voortbrengen; hoe eene menigte mannen van naam, ja 
van grooten naam in de wetenschap, en wat meer is, be- 
roemde physiologen, electriciteit of zelfs de zoogenaamde 
leer van het dierlijk magnetismus bij dit spel in toepas- 
sing brengen, dan dringt zich onwillekeurig de vraag op, 
of wij inderdaad wel zulke groote vorderingen in de ver- 
spreiding der wetenschap hebben gemaakt, als men geneigd 
is te gelooven. Het is mij, als of de tijden van MESMER en 
__GAGLIOSTRO op nieuw herleefden, alsof de groote FRANKLIN 
met zijn, aan de Fransche Akademie over het dierlijk 
magnetismus, gedaan verslag niet had bestaan; en ik, die 
twee maanden vroeger, de onderzoeking van bovengenoemde 
verschijnselen voor de Akademie evenmin waardig had ge- 
acht, als die over het perpetuum mobile of de quadratuur 
des cirkels, voel mij, na hetgeen ik zag gebeuren, gedron- 
gen, de Akademie uit te noodigen, hare meening te willen 
openbaren omtrent zaken, die de wereld zoo zeer bezig 
houden, en tot nog toe geene andere uitkomsten hadden, 
dan verwarde begrippen te verspreiden, het menschelijk 
verstand met duisternis te omsluijeren, en het bijgeloof te 
bevorderen, door op geheimzinnige krachten te wijzen, 
welke, volgens ons inzien, bij het licht der wetenschap, 
verbleeken.” 
De Voorzitter, de discussie over het voorstel van den 
heer SCHLEGEL openende, vraagt of de Akademie verlangt 
__dat eene Commissie benoemd worde, ten einde haar van 
voorlichting te dienen, en de punten van beraadslaging 
vast te stellen, voor eene volgende, daartoe beschreven 
