(281) 
weg, werd reeds meermalen met vrucht in toepassing gebragt ; 
hij zal thans de gronden, door H. H. verslaggevers aange- 
voerd, buiten beoordeeling laten; maar zoo als zij werden 
voorgedragen, in verband met verzwegene aanmerkingen op 
eene door hem aangeboden verhandeling, brengen zij hem 
in de scheeve positie van iemand, die zoude moeten vreezen 
aanmerkingen, op zijnen arbeid in het openbaar te hoo- 
ren. Hij is met dezen arbeid minder nog dan met eenigen 
anderen, welke van hem uitging, ingenomen. Elke aan- 
merking daarop is hem welkom, vooral van beoordeelaars, 
wier bevoegdheid geiĳkt is door de goedkeuring, welke de 
Akademie aan hunne benoeming hechtte. Hij is het dus 
aan zich zelven verpligt, te vergen, dat bij de rigting, 
welke de verslaggevers gemeend hebben aan hun advies te 
moeten geven, zij openlijk met hunne aanmerkingen te 
voorschijn treden. Mogt zulks geweigerd worden, dan ver- 
langt hij zijne verhandeling terug, zonder dat de conclusiën 
van het verslag in beraadslaging worden genomen; opdat 
niet de Akademie gevaar loope, eenen arbeid in hare werken 
te plaatsen, welke harer welligt onwaardig konde zijn. 
De Voorzitter noodigt daarop den Heer ScHNEEVOOGT 
uit, de aanmerkingen van de beide H.H. verslaggevers, 
der vergadering mede te deelen, die het rapport van den 
Heer SCHROEDER VAN DER KOLK in zijn geheel voorleest, en 
uit zijne eigene aanteekeningen die punten mededeelt, welke 
hij “van eenig meer bepaald belang rekent; daarbij eenig 
verschil van zienswijze met den eerstgenoemden rapporteur 
openbarende, en er de opmerking bijvoegende, dat een goed 
deel van het aangevoerde meer bestemd was, om daarover 
met den schrijver van gedachten te wisselen, dan wel om 
voor het verslag te dienen. 
De Heer w. vrouik hierna op nieuw het woord erlan- 
gende, zegt, na hetgeen hij nu hoorde, te kunnen volstaan 
met H.H. gecommitteerden dank te zeggen voor de zorg, 
