( 206 ) 
“aan de westzijde van het huis gaande, vindt men, niet ver 
van elkander verwijderd twee vijvers, van welke de meest 
westelijke den 28sten Februarij 1825 door den watervloed 
is ontstaan. Het duinwater hier is heerlijk frisch van 
smaak en helder als kristal. 
De grond van het strand is over het algemeen meer 
week dan hard; enkele plaatsen, b. v. de zoogenaamde hard- 
rijdersbaan ten noordwesten zeer hard en vast. De grond 
van het eigenlijke eiland bestaat uit zuiver zeezand, hetgeen, 
vooral aan de noord- en noordwestzijde onder den vorm 
van duinen is opgestoven, zoodat dan ook de hoogste dui- 
nen noord en noordwestelijk gelegen zijn, en van daar 
langzaam afhellen naar het oosten en naar het zuiden. 
KARSTEN en DE GRAAF vermelden dat men soms wel 
eenige van elders aangespoelde kleibrokken aantreft, die 
eenigen tijd blijven liggen en dan meestal wederom ver- 
dwijnen; dat men echter op het eigenlijke eiland geene klei- 
streken ontmoet. WesrTERHOFF en STRATINGH vermelden die 
kleistreken echter wel, en KARSTEN en DE GRAAF schijnen 
daardoor geene kleistreken gevonden te hebben, omdat zij 
later met zand wederom overdekt worden. Wij althans 
vonden in de kreken en greppels, door den Voogd tot af- 
watering gegraven, overal klei, met eene dunne laag zand 
overdekt. Op sommige plaatsen treft men ook eene soort 
van tuinaarde aan, ontstaan door plantaardige en dierlijke 
overblijfsels, vooral door de drekstoffen der menigvuldige 
vogels en van de vroeger hier aanwezige konijnen. 
Dit in het algemeen over den bodem van dit eiland; 
gaan wij thans na welke dieren en planten hier voorkomen. 
Het aantal zoogdieren op dit eiland aanwezig, is ge- 
ring te noemen, en bevat hoofdzakelijk diegene, waarvan de 
Voogd eenig voordeel kan trekken, zoo als wij reeds boven 
hebben opgegeven. 
Uit het geslacht Phoca (Zeehond) zien wij er meermalen de 
