( 208 ) 
uit te drukken, het interestboek van den Voogd. Zij nes- 
telen op verschillende gedeelten van het eiland, en hou- 
den er hun verblijf van Mei tot het einde van Junij. 
Alleen in die gevallen, wanneer schadelijke vogels hier 
hunne woonplaats hebben uitgekozen en vele broeiïjingen 
trachten te vernietigen, maakt de Voogd gebruik van het 
geweer, vermijdt overigens ten strengste dit wapen en ziet 
ongaarne dat ook vreemdelingen hiervan gebruik maken. 
Ofschoon wij in het opzoeken der eijeren niet zeer be- 
dreven waren, zoo kan ik, om een bewijs te geven van de 
groote hoeveelheid, welke men hier aantreft, mededeelen, 
dat wij binnen den tijd van een uur een 110 stuks had- 
den opgezameld. Hr is eene plaats waar men de vogelen 
ongestoord laat broeden en“die men door” houten pennen 
heeft afgebakend. Zij is groot 20 treden lang en 10 breed. 
Door berekening konden wij het aantal nesten op groot 
duizend stellen, van welke ieder 2, soms 8 eijeren bevatte. 
Kwamen wij deze omheining te nabij, dan vloog de zwerm 
in eens omhoog, om straks weder, elk op zijn eigen nest, 
neêr te dalen. De nesten, die buiten deze omheining lig- 
gen, worden dagelijks geledigd, en het is vooral van de 
Sterna cantiaca, dat de Voogd met zijn personeel in een 
half uur meer dan 2000 eijeren kan inzamelen. Zij worden 
zoo spoedig mogelijk in kisten, met fijn stroo opgevuld, 
gepakt, naar elders afgezonden, en vooral naar de markt te 
Groningen, waar wij menigmaal deze eijeren hebben gekocht, 
wegens den aangenamen en fijnen smaak, die zeer veel over- 
eenkomt met dien van Zringa vanellus (kievit). 
Onder de Accipitres (roofvogels) komen er soms enkele 
uit het geslacht Halco, die in korten tijd groote verwoes- 
tingen aanrigten. Uit de orde Passeres zien wij hier de 
Motacilla flava, Motacilla alba (witte kwitstaart), Alauda — 
arvensis (leeuwerik), Sturnus vulgaris (spreeuw), Hirundo 
rustica (zwaluw). In 1840 was volgens KARSTEN hiervan 
