(232) 
Negers meestal slechts eene intermittens krijgen. Te regt 
zegt dan ook PrUNER over Egypte, de immuniteit der Ne- 
gers van moeraskoortsen is alleen eene relative. Dat echter 
de Negers indedaad rainder door malaria lijden, schijnt 
ook bevestigd te worden door hunne mindere vatbaarheid 
voor de geele koorts, eene ziekte, die door alle nieu- 
were schrijvers eveneens tot de malaria-ziekten gerekend 
wordt. 
Volgens ASCHeENFELDT 74) is in de moerasstreken van _ 
Brasilië meer dan 4 der daar levende blanken met hy- 
pertrophie en emollitie der milt behebt, en schijnt in het 
algemeen met de ligtere kleur der huid het veelvuldig zijn 
van dien toestand in directe verhouding te staan, en lij- 
den de blanken er het meest aan, de Negers het zeldzaamst, 
terwijl de Mulatten tusschen beiden staan. Dat bij Mu- 
latten miltziekten zich ontwikkelen, berigt ook kKenor 75) 
van Sierra-TLieona, en hij zegt niet een Mulattenkind ge- 
zien te hebben zonder opzetting van dit ingewand. Dat 
echter ook de Negers zelve niet vrij zijn, leeren wij uit 
SIGAUD, volgens wien in Brazilië bij de Negers uit An- 
gola aangebragt, hypertrophiën en induratien der milt niet 
zelden zijn. 
Wat nu nog betreft de ziekten der ingewanden van den 
buik, het is voldoende op te merken, dat ook de Negers 
lijden aan diarrhaea, dysenteria, hepatitis, icterus, blaas- 
wormen in de lever, lindwormen enz. 
Het dikwijls voorkomen der navelbreuken aan den Se- 
negal volgens THEVENOT 76) en te Goree 77), alwaar 
men ze bij kinderen somtijds van de grootte van twee 
74) CANsTATT Jabresbericht über 1848. T. II, p. 239. 
75) The Dublin quarterly Journ. Nov. p. 316. 1848. 
76) Le 
77) Gazette des hopitaux 1839. Oct, N°, 128. 
nn EEn nne 
