(310 ) 
Deze lichte vlek is door een’ bruinen halo omgeven, 
waarvan de grond te zoeken is in den grooten rijkdom aan 
pigment in het weefsel der choroidea, door spreker alhier 
gevonden. De verklaring der lichte vlek is hem nog twij- 
felachtig. 
HANNOvER's onlangs geuite twijfel, of de gele vlek wel 
aan de gezigtsas beantwoordt, mag hiermede als weêrlegd 
beschouwd worden. 
2°, Door een klein vlammetje op den n. opticus te la-- 
ten vallen en door bewegingen van den spiegel daarop te 
laten wandelen, overtuigde zich spreker, dat de geheele 
oppervlakte van den n. opticus ongevoelig voor licht is, 
_ maar dat de lichtpereeptie onmiddellijk aanvangt, wanneer 
eenig licht die zenuw overschrijdt. Bij de vele moeiten, 
nog onlangs door DUBOIS-RAYMOND gedaan, om door bere- 
kening te vinden, of de grootte der blinde vlek aan de 
grootte der intrede van den n. opticus beantwoordt, waarbij 
hij tot twijfelachtige resultaten kwam, mag deze regtstreek- 
sche methode niet ongewigtig heeten. 
8°. Door eene wed dan wordt de geheele gezigtsze- 
nuw verlicht, maar naauwelijks eenig diffus of door den 
n. opticus teruggekaatst licht op het overige gedeelte van 
het netvlies geworpen. Het licht dringt echter niet diep 
in de zenuw door, en ook de vaten ziet men bij den mensch 
niet van zeer diep te voorschijn treden, — waarvoor spreker 
als oorzaak vond, dat de vezelen der -gezigtszenuw hare 
mergscheede, vooral aan den omtrek, eerst nabij de sclerotica 
verliezen. Als oorzaak van den donkeren ring,die bij vele 
menschen den n. opticus bij zijne intrede omgeeft, vond 
spreker pigment-ophooping in het stroma der choroidea 
daar ter plaatse, Het is dus zeker geen ziekelijk verschijnsel. 
B. In de tweede plaats handelt de Heer ponpers- over. 
het accommodatie-vermogen. Hij herinnert, hoe vele proeven 
door physici en physiologen geleverd zijn tot verklaring 
