(316 ) 
van de membrana Descemetii afkomstig, uitrekbaar zijn en het 
vlies zelf met de binnenste lagen van het hoornvlies eeu 
weinig verschuifbaar is. Zamentrekking van den m. tensor 
choroideae moet dus bevestiging en verplaatsing der gezegde 
veerkrachtige vezelen naar achteren ten gevolge hebben, en 
aangezien de iris van deze’ vezelen haren oorsprong neemt, 
wordt de inhechting der iris insgelijks naar achteren ver- 
plaatst en daarbij, in dien stand, een vast punt gegeven 
aan de radiaire vezelen der iris. Op die wijze alleen kan 
de gezamenlijke werking der vezelen van de iris eene druk- 
king op de lens ten gevolge hebben, terwijl de achter de 
lens gelegene deelen eene aanzienlijke achteruitwijking der 
lens beletten en de processus ciliares, die met een vocht- 
houdend kanaal de ruimte aanvullen ter zijde der lens, 
door de drukking van het bevatte bloed veerkrachtig zijn, 
en, de aangrenzende deelen steeds ondersteunende, zich ge- 
makkelijk naar vorm en ruimte accommoderen. Zoo zijn 
de radiaire vezelen der iris met den m. tensor choroideae 
(liever mm. Brueckianus) als eene tweebuikige spier te be- 
schouwen, welker buiken door de van de membrana Desce- 
metii afkomstige veerkrachtige vezelen gescheiden zijn. 
Spreker meent, dat het mechanisme der accommodatie hier- 
mede zoo goed als opgehelderd is. 
Met een enkel woord maakt hij ten slotte melding van 
zijne nasporingen omtrent den mm. Cramptonianus, die hij, 
geheel in strijd met de onderzoekingen van CRAMPTON, BRUECKE 
en CRAMER, leerde kennen als een enkel ringvormig half-geve- 
derd spiertje, dat als analogon te beschouwen is, zoo wel van 
de radiale vezelen der iris, als van den m. Brueckianus ; 
zoo dat hierin ook de verklaring ligt van het accommo- 
datie-vermogen van het vogeloog, waarvan CRAMER geene 
voldoende rekenschap had kunnen geven. 
