( 340 ) 
peren, ten einde ook door negative gevolgtrekkingen tot 
de beslissing van het vraagpunt te kunnen geraken. 
Wij stippen nu nog de vraag aan, welke vele physio- 
logen, vooral in vroegere tijden, ontkennend beantwoord 
hebben ; namelijk : of de vederen of haren, nadat zij volmaakt 
ontwikkeld zijn, nog gevoed worden. Ten opzigte der 
haren zegt KÖLLIKER *) met regt: „ Das fertig gebildete 
Haar, obschoon gefässlos, ist doch kein todter Körper.” Dat 
de vederen in hetzelfde geval zijn, bewijzen de mededee- 
lingen, die wij heden gedaan hebben, en vele andere om- 
standigheden, b. v. dat de vederen van witte eendachtige 
vogels, wanneer zich deze van sommige dierlijke zelfstan 
digheden, zoo als b. v. visch, voeden, eene oranjeachtige 
tint aannemen, die wederom verdwijnt, wanneer deze vogels 
tot ander voedsel beperkt zijn. 
Ben verschijnsel, zoo zeer in het oog loopend als de 
verandering van kleur bij de vederen en ook bij de haren, 
moest ieder, de levende natuur gadeslaand natuuronder- 
zoeker in het oog loopen. De meeste intusschen schijnen 
het, als niet met hunne theoriën overeenkomende, geheel 
niet in acht genomen te hebben. Sommige spreken er 
slechts in zeer algemeene uitdrukkingen van; andere be- 
paalden hun onderzoek tot een min of meer beperkt getal 
soorten, en niemand dan de Heer 3. VERREAUX en ik, 
merkten het verschijnsel van het aangroeijen der vederen, 
na hare volledige ontwikkeling op. Vele anderen verzet- 
teden zich hardnekkig tegen alle gemaakte waarnemin- 
gen van dien aard; dit had vooral in de jongste tijden 
plaats, en wel door schrijvers, welke met het historische 
gedeelte van het vraagstuk, ten eenenmale onbekend waren. 
Het zij ons derhalve vergund, ten einde verdere dwalingen 
van dien aard voor te komen, hier kortelijk de voornaamste 
*) L. c. p. 149. 
