Ee WAE Ea elke 
ne B APE ALIK É 
AUKE LI < 9 
rj Peke 
(341 ) 
schrijvers aan te halen, welke over de kleurveranderingen 
der vederen gesproken hebben. 
De meeste vogelhandelaren schijnen dit verschijnsel, of- 
schoon niet in zijne geheele uitgebreidheid, te kennen. 
Barrram maakt gewag, dat hem reeds in 1750 een vogel- 
handelaar te Charlestown eene menigte rijstgorsen (Dolicho- 
nix oryzivora) in alle mogelijke overgangen vertoonde, en 
zeide, dat die overgangen door verandering der kleur 
ontstaan. 
Verscheidene onzer vogelhandelaren, welke ik over dit 
verschijnsel sprak, hadden het waargenomen, en formuleer- 
den het op de volgende wijze: De lucht kleurt de vederen 
gedurende den winter en in het voorjaar op. 
Eene dergelijke uitdrukking vindt men ook bij pecu- 
STEIN *), ofschoon hij anders van dit verschijnsel volstrekt 
geen gewag maakt. CARTWRIGHT }) schijnt de eerste ge= 
weest te zijn, die opzettelijke waarnemingen over dit on- 
derwerp heeft gedaan, en wel, nadat hij daartoe uitgenoo- 
digd was door BANKS en SOLANDER, waaruit blijkt, dat ook 
deze beroemde geleerden reeds het verschijnsel hadden op- 
gemerkt. Deze waarnemingen hadden plaats in 1773, maar 
werden eerst in 1792 bekend gemaakt, en hebben alleen 
betrekking tot het Sneeuwhoen (Tetrao albus), CarTwrrieur 
had intusschen, zoo als dit ook wezenlijk plaats heeft, 
slechts waargenomen, dat de bruine vederen van het zo- 
merkleed van dien vogel in het najaar verkleuren, dat wi. 
zeggen, bleek en velen zelfs allengskens wit worden ; maar 
hij geraakte op een grooten dwaalweg, met vast te stel- 
len, dat het winterkleed bij dezen vogel door eene gedeel- 
telijke, het zomerkleed door eene geheele ruijing ontstaat. 
*) Gemeinnützige Naturgeschichte etc. Leipzig 1791. 8°. II, p. 21. 
„Die Länge des Winters giebt gewöhnlich erst den Federn die be- 
stimmte Zeichnung und Farbe.” 
t) Transactions on the Coast of Labrador. Newmark, 1792, I. p. 278. 
VERSLAGEN EN MEDEDEELINGEN, DEEL I. 23 
