(344 ) 
geraakt, door de gedeeltelijke ruiĳing der kleine vederen 
voor eene geheele ruiĳing te houden; eene dwaling, waarin 
ook weder de nieuwste schrijvers over dit onderwerp ver- 
vallen zijn. 
Bij mijne eigene nasporingen in de vrije natuur werd 
ik reeds vroeg, als van zelve, tot dit onderwerp geleid. 
Ik nam in eene tijdruimte ‘van meer dan twintig jaren, in 
veld en bosch, in verzamelingen van levende of opgezette _ 
voorwerpen, het verschijnsel der kleurverandering bij dui- 
zenden vogels-en ook bij vele zoogdieren waar, en deed 
hieromtrent, met den Heer WESTERMAN, jaarlijks eene me- 
nigte waarnemingen en proeven in de overrijke verzame- 
ling van levende vogels der Diergaarde te Amsterdam. Toen 
de bekende reiziger en voortreffelijke waarnemer J. VER- 
REAUX mij in 1841, voor zijn vertrek naar Australië be- 
zocht, en ik hem over dit onderwerp sprak, ontwaarde ik 
tot mijne vreugd, dat ook hij geheel zelfstandig, tot de- 
zelfde uitkomsten geraakt was als ik, dat ook hij de kleur- 
veranderingen en het aangroeijen der oude vederen bij 
duizenden van voorwerpen, gedurende zijn lang verblijf in 
het zuidelijke Afrika, had waargenomen. Ik had hem be- 
loofd eene verhandeling hierover in het licht te geven; 
maar gebrek aan tijd belette mij hieraan te voldoen, en 
toen hij zes jaren later uit Australië terugkwam, hadden 
wij het genoegen elkander eene menigte nieuwe waarne- 
mingen te kunnen mededeelen, die hij in Australië, ik ín 
Europa gemaakt had. Ik deed vooreerst in September 1850, 
en vervolgens herhaaldelijk *) mededeelingen over dit on- 
derwerp, in de vergaderingen der leden van het Zoölogisch 
gezelschap te Amsterdam; en behandelde het later uitvoe- 
riger in een geschrift, op den 6den Julij 1852 aan de 
verzameling der Duitsche Ornithologen medegedeeld +). 
*) Zie het Verslag. 
t) Zie de Naumannia 1852. Bijlage N°. 1. p. 19 tot 40. 
