C 97 ) 



5. Met een hellend scheprad van eenhoog gemaal, 



3142 



TT = 1142 paardenkrachten. 



2751 



6. Met aaneengeschakelde pompen t loelke het water, bij eene lucht- 

 digte aansluiting van den zuiger, tegen de wanden van de pomp- 

 buis , in eens opbrengen , 



3142 



- - = 988 paardenkrachten. 

 3179 



7. Met aaneengeschakelde pompen , welke het water , volgens het 

 systema van den Schrijver^ zander luchtdigte aansluiting van den 

 zuiger tegen de wanden van de pompbuis , in eens opbrengen , 



3142 



= 907 paardenkrachten. 

 3465 



De uitkomsten , welke deze en de voorgaande Afdeelingen hebben 

 opgeleverd , brengen tot de navolgende gevolgtrekkingen , bij de toe- 

 passing van het stoomgemaal : 



1. Dat de staande schepraderen den minst nnttigen arbeid opleve- 

 ren, wanneer het oogmerk is, om tot eene standvastige hoogte het wa- 

 ter op te brengen ; en dat dit nadeel nog aanmerkelijker wordt , als 

 die opvoering trapsgewijze , met verschillend op elkauder werkend ge- 

 maal moet plaats hebben. Daar echter de schepraderen het yoordeel 

 hebben van partij te trekken van de wisselvallige hoogten van opbrengst 

 van water , zoo kunnen dezelven alleen bij zoodanige omstandigheden 

 aangeprezen en doelmatig aangewend worden. 



2. Dat de hellende schepradmolens ten dezen in hetzelfde geval 

 verkeeren , doch in eenigzins minderen graad , van weinig nuttigen ar- 

 beid bij eene standvastige hoogte van opvoering van water, als de 

 staande schepraderen. Bij geringe opmalingcn schijnt het verlies aan 

 arbeid minder te zijn , en zouden dus de hellende schepraderen de 

 voorkeur boven de staande verdienen, en tevens het voordeel hebbende 

 van partij te trekkeu van de wisselvallige hoogten van opbrengst , ook 

 alsdan doelmatig kunnen aangewend worden , hoezeer dezelve zamenge- 

 stelder zijn , en later mindere opbrengst opleveren , door de speelruimten. 



13 



