( 88 ) 



wiens omtrek de weg van den last is; deze laatste weg is dus in de- 

 zelfde reden grooter , en men kan aannemen dat de wrijvingen , uitge- 

 zonderd den arbeid aan de kruk, gelijk is aan die van den balans-arm. 



In zoo verre geeft de kruk geen verlies aan arbeid. 



Wanneer de stoomzuiger met eene eenparige snelheid bewogen wordt , 

 zoo zoude de beweging van de kruk onregelmatig zijn en bij zooge- 

 naamde doode punten geene snelheid hebben. Wordt daarentegen 

 aan den kruk-arm eene zooveel mogelijke regelmatige beweging gegeven, 

 hetgeen men als een vereischte kan aannemen , zoo is de snelheid van 

 den stoomzuiger onregelmatig , het snelste in het midden , en vermin- 

 derende tot bij de hoogste en laagste standpunten van den stoom- 

 zuiger. En doordien bij die punten de verandering van beweging 

 moet plaats hebben, zoo is zulks ook in het voordeel van de regel- 

 matige werking van den stoomzuiger , waardoor soms gevaarlijke ver- 

 snellingen van den stoomzuiger kunnen worden vermeden, welke dan 

 met hooge drukking en bij uitzetting kan werken. 



Daar nu bij eene kruk de tegenstand van den last aanhoudend blijft 

 bestaan, en de kracht van den stoom, die in het midden een overmaat 

 heeft naar de eindpunten tot vennindert, te gelijk met den hef- 

 boom-arm van de kruk, die mede wordt, zoo zoude het werktuig, 

 door deze tweevoudige overgangen van beweging in de zoogenaamde 

 doode punten of vernietigingen van de beweegkracht, spoedig stilstaan , 

 indien men niet het middel van een voerwiel bezigde ; dit voerwiel ont- 

 vangt deszelfs beweging en snelheid, door de overmaat van stoomkracht, 

 gedurende de eerste helft van beweging van den cilinder, als ook door 

 de'overmaat van kracht, die men in het midden van den loop aangeno- 

 men heeft , ten gevolge van de ongelijke hef boom-armen van de kruk , 

 ,en deelt daarna die verkregene snelheid weder aan het vermindereud 

 moment van kracht en hefboom-arm ; komt alzoo het onvermogen van 

 deze laatste te gemoet, en uitgeput zijnde , moet het moment van de 

 beweegkracht weder juist zoo groot zijn , dat hetzelve het moment van 

 den last kan overwinnen , waardoor eene nagenoeg regelmatige gang 

 van de kiiuk geboren wordt. 



