winden , blijkens de getuigenissen , voorkomende in de Verzaineling 

 van Stukken betreffende de staande en hellende Schepradmolens , 

 hierboven reeds aangehaald, doch de latere ondervinding heeft geleerd, 

 dat die schepraderen geheel onvermogcnd geworden zijn als de beweeg- 

 kracht gering is. Daartoe kan medegewerkt hebben de boven aan- 

 gehaalde vergrooting van de speelruimten , bij eenig gebruik dier werk- 

 tuigen. 



En hoezeer dit een en ander aanleiding zoude kunnen geven, om 

 reeds voor'shands de voorkeur aan den meer eenvoudige staande schep- 

 radmolen te geven , zoo zal men echter , uit aanmerking dat de hel- 

 lende Schepradmolens met dezelfde beweegkracht het water doorgaans 

 iets hooger kunnen opbrengen , als bij de staande Schepradmolens , om- 

 dat het water , als boven , meerder in de rigting van de snelheid kan 

 uitvloeijen : ook voor deze de theoretische opbrengst en de vereischte 

 arbeid trachten te ontwikkelen, daarbij echter opmerkende , dat de 

 meerdere speelruimten , die de hellende schepraderen bij ecnig gebruik 

 later verkrijgen , ook later de uitkomsten minder zullen doen zijn , als 

 de berekening aanvankelijk zoude opleveren. 



Daartoe komt in aanmerking: 



1. De hellinghoek van het rad tot den horizont = p. 



2. Het verschil tusschen het beneden- en bovenwater, en de daar- 

 uit afgeleide hoogte van opbrengst , met inbegrip vah de af- en op- 

 maling = H , waarna de lengte van den diameter van het scheprad 

 wordt bepaald. 



3. De lengte van de schoepen = a. 



4. De breedte of diepte van de schoepen = b. 



5. De snelheid aan den omtrek van het rad, dat is het aantal 

 omwentelingen in eene minuut = t. 



Wanneer men aanneemt dat het middelpunt van het scheprad gele- 

 gen is op de helft tusschen het beneden- en bovenwater, zoo wordt 

 de lengte van de straal van het scheprad , tot aan de schoepen of het 



H 



begin der mdompeling = : . 



2 x sin. |? 



