'I2O HET BELANCRIJICE VAN HOLLANDS GR.QND 



nitgevoerd, de vlijt der land/iaten met ruime winsten 

 ioonen : en dc vrcugd , met welke hem dit aan- 

 fchouwen ftreelt, groeit en klinit nog bij het denk- 

 beeld , dat die beemd , die Hollandfche tuin , niet 

 door de natuur zoo gefchonken , maar , bijna in 

 weerwil der natuur, door beleid en moed en vol. 

 harding der inwoners, zoo gevormd is. 



Grond en gefchiedenisfen ftaan bij ons in naauvve 

 betrekking. Er is, fcbier, geen plek in Holland, 

 wier befchouvving ons niet in vroegere tijden terug- 

 voert, aan welke niet of edele krijgsdeugd, of dap- 

 pere vrijheidsliefde, of wakkere nijverheid, en on- 

 vermoeid geduld eene grootfche herinnering verbon- 

 den hebben. Smalend zie dan de vreemdeling, aan 

 eene wilde en woeste , en geheel Romantifche , na- 

 tuur gevvoon, op het eenvormig tooneel onzer vlak- 

 iiggende , in kampen afgedeelde, weilanden en poi- 

 ders neder. Weinig weet hij , dat, zelfs in die een- 

 loonige opvolging van weilanden en polders , dc 

 Hollander een gedenkteeken van vaderlandfchen 

 roem^ een prikkel tot blijde geestverheffing vindt. 



Doch, heeft Holland dan alleen weilanden en 

 polders en meeren en moerasfen, zoo als de vreem- 

 deling, die het nooit befchouwde, zich verbeeldt V 

 Welligt, zijn wij rijker, dan hij, zoo al niet in 

 ontzettendc, en ijzingwekkende 9 immers in aanlok- 

 kende en bevallige landtooneelen. Welligt is hicr 

 de natuur overvloediger in alles, wat hart en gevoel 

 np eene aangename wijze {Ireelt. Of, zoude het oord 

 misdeeld zijn , waar de rivier tusfchen bloemhoven 

 en lustwaranden kronkck, waar de duinbcck onder 



het 



