tf Ot)DkDEN VOOR GfcVOEL EN VERBfefiLDlNC* I 21 



het eiken loof ruischt, en de nachtegaal uit de bloei- 

 jende meidoren zingt ? Vaak begaf zich de 

 Hollander 5 door reislust aangedaan , naar het ecn 

 of andcr vreemd gewest, en reisde lang en veel , 

 Bonder landfchappen aan te treffen, die hem alles 

 wedergaven , wat de omftreken van den Plaag en 

 Haarlem en *s Gray eland ^ in zoo ruime mate op- 

 ieveren. Dan, ik gevoel het, deze algemeene en 

 oppervlakkige loffpraak is voor mijn oogmerk niet 

 genoegzaam. Ik moet hier in bijzonderheden treden. 



Wat thans Holland heet 9 doch in oude oorkonden 

 Hohland gefpeld wordt (*) , ontleende dezen naam 

 van de bosfchen, met welke het land oudtijds over- 

 dekt was. Ten tijde nog van FLORIS den vtjfden, 

 ftrekte zich de zoogenaamde Haarlemmerhout tot bij 

 Noordwy'k uit , en in het Werk , dat MERULA op 

 het einde der zestiende eeuw over de. Wildcrnisfai 

 fchreef, meldt hij, hoe nog zijn vader de ftreek tus- 

 fchen den Haag en Haarlem , als een gedurig bosch 

 gekend had. Uit het , alzoo zamenhangend 9 woud der 

 vroegere dagen , bleef het Haagfche Bosch , als een 

 achtbaar gedenkteeken , overig, prijkende met ftatn- 

 men , ^ e van eeuwen heugen 9 en die , misfchien , 

 reeds een fleun verleenden aan Hollands Graven , 

 als zij , van de jagt vermoeid , zich onder Jhet loof 

 nederlegden. , Maar elders werd de boschrijke wa- 

 rande , in ouden tyd , der Graven eigendom , of 

 vroeg reeds door hen zelven 3 zoo als bij en om den 



'ffc 



{*") Zie KLUIT, ffist. Ctit. Comt'fat, Hollandiae T.I. 

 /. 133 en Excurs. 111. p. 4^53. 



H 5 



