EN OUDHEDEN VOORGEVOEL EN VERBEELDING. 123 



Die nimmer vlamt op ijdlen lof, 

 En zijne lustcn met zijn hof 

 Bcpaalt, en indrinkt met zijne oorcn 

 De voglenzang , die zicli laat hooren , 

 Daar morgendau als perlen leit 

 Bij druppels , hier en daar gefpreit , 

 Op roozebladen, versch ontloken. 



Dar ook, ontleende hij, uit eigene onde winding 

 en gewaarvvording , deze befchrijving der genoegens 

 van den landbouwer : 



Hij plant, hij poot , of hij verzet, 



Belaeght de voghlen met zijn net; 



Of overleenende met ijver , 



Treckt fpartelvisfchen uit den vijver^ 



Met zijn geboghen hangelroe : 



Of is hij zulcke fpeelen mcx* , 



Hij fpant zijn paerden in, voor 't daeghen f 



En gaet met honden 't knijn belaeghent 



Ofrijdt, blj klaeren zonnefchijn, 



Door weghen, die geftrenghelt zijn 



Als voormaels der Krecenzen doolhof; 



Hier blodt een afghetuindc koolhof. 



Daar lacht een beemt , een klaverweij , 



Omcingclt met een bomenreij. 



Men melckt der koeien uiers wakker : 



Hier zwoeght en ploegt men op den akkef ^ 



En ginder hoopt men op 't gewas : 



Daar zaeit men boeckweit; ginder vlas: 



Hier 



