EN BOVENZINNELIJKE WERELD IN DEN MENSCH. 109 



verbiedt zelfs zijnen naam te noemen ; (*) wie , 

 herzeg ik , bij her hooren van dit alles , niet zijn 

 zenuwweeffel trillen voelt, en niet met den Heiland 

 der wereld lijdt; niet Gods almagt tastbaar ziet; 

 niet de eeuwigheid voelt en fmaakt!... Beklagen 

 wij hem , en dankcn wij Gods oneindige liefde 9 

 welke ons deze heerlijke gewaarwordingen fchonk, 

 en ons in en met deze , de vreugde van dien hemei 

 welke ons verwacht , reeds in dit dal tier fmarte 

 genieten doet. 



Zoo, M. H. , is het de kunst, welke ons doet 

 gevoelen hoe verheven onze aanleg'is, en ons in 

 haren wonderfpiegel de fchaduw van datgene zien 

 doet, naar hetwelk ons godsdienftig geloof zich zoo 

 verlangend uitftrekt. Zelfs dan reeds , ais het ftre- 

 ven naar echte verdienften de prikkel onzer daden 

 blijft, vergeten wij het tegenwoordige , en het 

 aardfche en nietige van al dat genot, hetwelk de 

 menigte betoovert: wij fmaken dan reeds een meer 

 geestelijk beftaan , en leven gedeeltelijk reeds met 

 en onder him 5 vvier ftof reeds tot ftof keerde , doch 

 wier geesten zich baden in het licht der onfterfe- 

 lijkheid. Maar als verftand, rede en gevoel ons tot 

 het gebied der kunst verhefFen, dan ontwaren wij 

 meer onmiddelijk het verband tusfchen dit en een 

 hooger beftaan. 



Al wat tot ons verftand fpreekt, blijft meer be- 



paakl 



(*) De Heer j. w. WILMS, in de Koorzangin, door 

 de Maatfchappij : Felix Mentis , aan de nagedachtenis van 

 den voortreffelijken j, M. KEMPER gewijd. 



