100 DE KUNST , ALS VEREENIGSTER DER ZINNELIJKE 



van houding en (land, en als handelende vereenigd. 

 Het zijn menfchen ; maar zoo zagen wij den 

 mensch zeldzaam : zulk een ligchaam ! zoodanig een 

 gelaat ! zulk een voorhcrofd ! zoodanige oogen 1 

 het is, als of zij tot ons fpreken en gebeurtenissen 

 voor onzen geest terug roepen, of ons in eene 

 wereld verplaatsen, welke de onze nict is. Hier, 

 daden der oudheid , wonderen onzer voorvaderen , 

 welke wij nimmer zagen, ja hij, aan wiens talent 

 wij deze voorftelling danken , zelve nimmer zag ; 

 verder, het verfchrikkeUjk oogenblik, dat de ontzet- 

 tende worftelftrijd om dood of leven, tusfchen de 

 veredeling of de verdelging der volken, op de vlaktc 

 van Waterloo , beflistc ; dddr verheerlijking van den 

 Heiland der wereld op den hoogen Tabor; ginds 

 die roerende afneming van het kruis , door Hem 

 gedacht, wiens tegenwoordigheid mij verbiedt zijne 

 lofredenaar te zijn. (*) Opvaart van heiligen, ja 

 van den Allerheiligften , ten eeuwigen hemel ; 

 waar zag de kunst dit alles? waar ontdekte zij die 

 verheerlijking? waar zag zij dat lijden? waar vond 

 zij dat opwaarts ftijgen? waar aanfchouwde zij dien 

 hemel, envolgde, hetgeen zij zag , zoo meesterlijk ? 



Hetgeen wij met zoo veel bewondering aanhoor- 

 den , en ons voortreffelijk medelid HUMBERT , in 

 zijne denkbeelden over de lijnen , en de toepasfmg 

 van deLen op het zigtbare fchoone , ons zoo mees- 

 terlijk in den Apollo afmaalde : zeg mij 9 welk 

 eene theorU ^af hem die gewaarwordingen in, of 



naar 



(*) De Heer L. MORITZ, 



