EN BOVENZINNELIJKE WERELD IN DEN MENSCH. 95 



keurige navolging , meer dan het fpel der verbeet* 

 ding, vereischt wordt; ja dat zij het gewrocht is 

 van de verhevenfte krachten onzer ziel, en de 

 zinnelijke wereld flechts als noodzakelijk, maar ook 

 onvermijdbaar middel gebruikt. Want waar in de 

 natuur vindt de mensch ergens eenig fpoor, het- 

 welk hem de kunst, als kunst 9 zoude kunnen on- 

 derwijzen? En welk wezen, dan hij, welke zoa 

 heerlijk is te zamengefleld, welk wezen, buiten 

 den mensch , kan in den eigelijken zin , kunfle* 

 naar zijn? 



Dit zamengeftelde in deri mensch openbaart zich 

 (zoo als wij gezegd hebben) in een fijn gevoel , 

 hetwelk iets aan de voorwerpen, en tevens iets in 

 onze ziel ontdekt, dat deze verheft en aangename 

 aandoeningen verfchaft; met een woord, het is dat 

 gevoel, hetwelk de bron wordt van het fchoone en 

 van het verhevene. 



Het valt ons moeijelijk om de denkbeelden van 

 fchoonheid en verhevenheid ons eenigzins duidelijk 

 voor te ftellen. Of men ons ai zegt dat beide het 

 heerlijk fpel onzer gewaarwordingen zijn: en de 

 eerfte hier eene flreelende harmonie doet geboren* 

 worden, terwijl de laatfte, door deze gewaarwor- 

 dingen in eenen zekeren ftrijd te brengen , ons ge- 

 voel onwederflaanbaar treft: er blijft voor onzen 

 weetlust nog te veel over om deze verklaring vol- 

 komen te kunnen noemen. Het fchoone en ver- 

 hevene op zich zelve fchijnt ons te ontvlugten als 

 eene ligchaamlooze fchaduw : maar datgene toch, 

 hetwelk ons levensgevoel flerk treft , wat door 



