64 INVLOED VAN DEN VAL VAN KONSTANTINOPEL 



van ambten onmisbaar waren , men meende de 

 kuust, om goed te fpreken en te fchrijven, niet 

 beter, dan in de fchool van die Auteurs te kunnen 

 leeren , weshalve bet lezcp van dezelve fleeds een 

 belangrijk deel van bet onderwijs der jeugd bleef 

 uitmaken, waarvan elk gefcbrift uit die tijden , hoe 

 imakeloos in vele opzigten, de kennelykfte blijken 

 draagt, 



Anders was bet lot der klasfieke Letterkunde in 

 bet Westen. Dezelve had aldaar geene andere ze-* 

 tels, dan de kloosters en de fcholen, en zoo zij 

 in den kerkelijken eerdienst geen fteunfel gevonden 

 had , zou sij waarfchijnlijk gebeel vergeten zyn 

 daar zij om haar zelfs wille weinig beoefend werd. 

 De Kluizenaars der woestijnen van Syrie en Thebais 

 befchouwden alle wetenfchappen met veracbting, 

 maar de Monniken, aan bet kloosterleven toegewijd, 

 aan ftrenge regelen onderworpen , en onder de onbe- 

 paalde heerfchappij van hunne Hoofden ftaande, 

 begonnen hunnen tijd weder aan geleerde navor* 

 fchingen te befteden, en de Sticbter van de orde 

 der Bencdictynen droeg, zonder bet opzettelijk te 

 willen , veel bij, dat de Kloosterlingen zich met 

 het affchrijven van de werken der Ouden bezig 

 hielden, vvaardoor zij Monte Casfino en andere in- 

 rigtingen tot de bewaarplaatfen maakten van groote 

 letterkundige fchatten. Doch wat was deze kloos- 

 terlijke beoefening der oude Litteratuur anders, dan 

 bet bewaren van de letter, zonder dat men tot den 

 geest derzelve doordrong. Het was , ja , een vcr- 

 dienftelijk werk op zich zelve ? maar de geleerdheid , 



hier- 



