V0LGENS DE REPUBLIEK VAN CICERO. 45 



hij bewerkt , en inzonderheid dc misdadeh voorko" 

 men , niet door vrees voor ftraf , maar uit fchaamte 

 voor het kwaad, en uit liefde voor de goden, wier 

 eerdienst hij zuiver zal bewaren, gelijk weleer 

 NUMA deed. En wat zal het loon zijn voor deze 

 zware en onvermoeide plichtbetrachting ? De 

 hope der onfterfelijkheid ! Onfterfelijkheid ! ziel- 

 verheffend en zielbeangftigend woord, dat nu eens 

 de borst der oude fhilofophen deed blaken vra 

 hemelfche geestdrift 9 en dan weder door de pijri 

 der onzekerheid deed vervallen in de groffte dwa- 

 lingen ! 



Er deed zich hier voor CICERO eene te fchoone 

 gelegenheid op , om zijne geliefkoosde gedach- 

 ten den, vrijen teugel te vieren , dan dat hij konde 

 zwijgen. 



Had ook niet PLATO zijne gefprekken over het 

 fiaatsbefluur geeindigd met eene befchrijving van 

 het verblijf der ziel na de dood des ligchaams , 

 en mocht CICERO dat voorbeeld onnagevolgd laten? 



De vereerders van PLATO vergeven het ons , dat 

 wij hier verre de voorkeur geven aan SCIPIO'S 

 droom boven het verhaal van ERIS, die in het 

 leven waste ruggekeerd. 



Dat verhaal moge dieper en bovennatuurkundiger 

 zijn : SCIPIO'S droom is eenvoudiger en zedelijker 

 en, indien ik het zeggen durf, meer overeenkom- 

 ftig met onze godsdienst. 



Welk eene vinding , welk een rijkdom van ge- 

 dachten , welke zuiverheid van geloof 9 welke 



kiesch- 



