44 OVER HET STAATSBESTUUR, 



omdat er waarfchynUjk de denkbeelden van CICERO 

 over de opvoeding der jeugd, als de hope des va^ 

 derlands , breedvoerig in ontwikkeld zijn. 



Met Romeinfchen ernst wordt de Griekfche licht- 

 zinnigheid gegispt, en zelfs LYCURGUS niet ge- 

 fpaard: en het doet ons goed, CICERO'S halve, dat 

 hij hier geheel van PLATO durfde afwijken. 



Zijne ondervinding en kennis, verkregen midden 

 in de behandeling der grootfte zaken , in den groot- 

 ften ftaat der oudheid, moest wel, ondanks haar 

 zelve , zijne gedachten van denkbeeldige befpiege- 

 lingen aftrekken tot de wezenlijke wereld en hem 

 voorfchriften doen geven, die werkdadig nut kon* 

 den ftichten. 



Ook bood de oudere gefchiedenis van Rome zelve 

 hem de fchoonfte voorbeelden aan van gewoonten 

 en inftellingen , die zedelijkheid en ingetogenheid 

 handhaafden ; die den zoon tot eerbied voor zijne 

 ouders , de vrouw tot liefde en trouw voor haren 

 man en kinderen , den vader en echtgenoot tot 

 behartiging van huisfelijke tucht en welvaart aan- 

 fpoorden , en bovenal den Romeinfchen burger leer- 

 den , om niets liever en dierbaarder te ichatten 9 dau 

 zijn vaderland. 



In zulke leeringen opgevoed, zal de jongeling 

 een ftaatsburger worden , gelijk hij behoort te zijn e 

 Hij zal, naar het voorbeeld van Rome's oude konin- 

 gen , de wetten en rechten leeren verftaan , om ze 

 te handhaven. Hij zal de eifchen van het beftuur 

 doorgronden, gelijk een landbouwer de aardc, die 



