VOLGENS DE REPUBLIEK VAN CICERO. 39 



Hoe betreuren wij het gemis van de bladeren des 

 handfchrifts , waarin dc rede van PHILUS is vervat 

 geweest! Wat hij hecft betoogd, is moeijelijk te 

 gisfen , ten zij wij aannemen 9 dat de bewijsredencn 

 bij PLATO hier geheel ten grondflag zijn genomen , 

 en ook de leerftellingen van CARNEADES , en andere 

 wijsgeeren van dien (lempel , gefchiedkundig zijn 

 medegedeeld. 



Uit de onzamenhangende fragmenten kunnen wij 

 echter dezen gang der gedachten opmaken : 



^Het recht, dat wij hier zoeken, zegt PHILUS, is 

 geen bepaald recht der natuur, dat geenen wetgever 

 oiider de menfchen zou hebben gehad, maar is het 

 recht , gelijk het in de maatfchappijen is vastgefteld. 

 Bij de onderfcheiden volken is dit recht onder- 

 fcheiden , en insgelijks ook het begrip van recht- 

 vaardigheid. Immers, was het denkbeeld van recht 

 en gerechtigheid overal e'e'n , gelijk het oordeel 

 over zoet en zuur, over warmte en koude, hoe 

 zoude er dan verfchil over zijn wezen en geaard- 

 heid onder de volken en menfchen ontftaan? 



Welaan , vervolgt hij , terwijl zijn ftijl eene 

 hoogere vlucht heeft genomen; welaan , beR-ijg den 

 wagen door draken getrokken , gelijk hij ons wordt 

 vertoond in het Treurfpel van PACUVIUS 9 rijd door 

 het uitfpanfel heen , en werp een aandachdgen 

 blik op de volken en ftaten, die daar beneden ver- 

 ftrooid liggen. Zie ? welk een hemelsbreed onder- 

 fcheid in hunne hande.wiize en bedrijven door- 

 llraalt met opzicht tot recht en recht vaardigheid^ 

 C 4 je- 



