VOLGENS DE REPUBLIEK VAN CICERO. 37 



het gareel worden geflagen van die kalme zielefterkte , 

 die overfaagder is, dan de heldenarm des krijgsmans. 



Dan bij liet aanprijzen der rechtvaardigheid , als 

 de onmisbaarfte van alle deugden in den werkda- 

 digen mensch 9 en in elke maatfchappelijke ver- 

 eeniging van menfchen , was bij fommigen der toe* 

 hoorders de herinnering opgewekt aan de gewaagde 

 flelling van zekere wijsgeeren-, die ftoiumoedig in 

 tvvijfel durfden trekken, of wel de rechtvaardigheid 

 voor een geheelen ftaat eene zoo groote behoefte 

 was ? Het Platonisch begrip van overeenflemming 

 en gelijkheid tusfchen ^een volkomen mensch en 

 volkoinen (laat werd door dezen tvvijfel op eene 

 arglistige wijze ondermijnd : maar PLATO zelf had 

 reeds deze drogredenen op geestigen toon beflre- 

 den , en een geheel boek van zijne Politica aan het 

 onderzoek toegewijd van het ftaatkundig nuttige der 

 onrechtvaardigheid, 



Het bevreemde ons dus niet, dat CICERO hier, 

 door eenen der toehoorders, SCIPIO in de reden 

 laat vallen, die hem, misschien met een glimplach, 

 afvraagt : of dan de rechtvaardigheid 5 hoe groot 

 ook hare kracht diende te wezen , uiet fomwijlen 

 voor het nuttige en belangrijke van den ftaat be- 

 hoorde achter te ftaan ? " 



Het was PHILUS, die dit vroeg; een man, wiens 

 regtfchapen karakter verheven was boven de ver- 

 denking , als of zijn hart hier meende , hetgeen zijn 

 mond zeide , om , of meerdere levendigheid aan het 

 gefprek bij te zetten , of door zijne bedenkingen 

 C 3 zei- 



