36 OVER HET STAATSBES TUUR* 



Het lijdt echter, naar ons inzien, geen twijfel, 

 of dit gehecle betoog is ecne fchoone en bevalligc 

 navolging geweest van de wijsgeerige denkbeelden 

 van PLATO , over de gelijkheid tusfchen het redelijk 

 wezen van een eenig mensch , en van geheel eene 

 Maatfchappij. 



Zagen vvij niet," zegt SCIPIO, in een der 

 losfe fragmenten, die hier opgezameld zijn, zagen 

 wij niet in Afrika den inlander zich plaatfen op 

 den rug van het logge en ontzettende gevaarte des 

 olifants? Hij regeert het, hij beteugelt, h'y be- 

 ftuurt het, en keert en wendt het, zonder aan te 

 taken, op het zachtfte geluid van zijn ftem:" 

 O ja!" hervat LAELIUS, ik zag dit meermalen, 

 toen ik als Legaat bij u in Afrika was." w Welnu," 

 hervat SCIPIO , de Indiaan of Numidier moge dat 

 logge dier gezeggelijk maken, en aan zijne bevelen 

 gewennen , maar alle die woeste tochten , die zich 

 in het menfchelijk hart onder elkander bewegen, en 

 woelen, en in eeuwigen ftrijd zijn; die zijn niet 

 e'e'ti , maar zoo vele gevaarten ^ die de rede aan haar 

 bethmr moet onderwerpen." En dit voorbeeld is 

 misfchien als inleiding gebezigd , om te betoogen , 

 dat die volkomen Maatfchappij of die volkomen 

 mensch gelijk moet zijn aan den Indiaan, die rustig 

 rijdt op den olifant , wiens voetzool hem zou 

 verpletten , indien hij niet al de kracht van zijn 

 geest op hem uitoefende. 



Alle de ondeugden der hartstochten , met hare 

 verderfelijke deep en verleidelijken tool, moeten in 



het 



