VOLGENS DE REPUBL1EK VAN CICERO.' 3 1 



niet, gelijk wij naar onze zeden, door een koning 

 zien vertegenvvoordigd , maar door eenen ambtenaar 

 met hooge macht, die niet door zich zelven alleen, 

 maar door bijftand en medewerking der Aristocratic 

 en Democratic, geholpen en onderfteund wordt. 



Het was gewis in de macht der Confute , die alle 

 belangrijke zaken voordroegen; in het gezag van 

 den Senaat, die beraadflaagde ; en in het regt des 

 volks, dat de voorftellen hielp bekrachtigen : in dat 

 drievoudig beginfel, en zijne gelukkige ineenfmel- 

 ting fcheen het dan , dat de voortrefFelijkheid van 

 het Romeinfche Staatsbeftuur gelegen was. 



Het koninklijk belltmr zij dus verworpen, omdat 

 nit de zeven vorsten de*n zijne magt overfchreden 

 hebbe. Maar hoe velen ftaken niet dikwijls daarna 

 te gelijk het hoofd op, toen er geen koning meer 

 was ! Hoe woedden meermalen die geprezen begin- 

 felen tegen elkander, en deden burgers tegen bur- 

 gers te wapeh grijpen ! Elke bladzijde van Rome's 

 gefchiedenis getnigt er van! Ik beken het echter, 

 CICERO fchetst ons die gelukkige dagen der Repu- 

 bliek 5 toen zekere eenparige werking het evenwigt 

 van magt ophield: toen het Confulaat werd bekleed 

 door SCIPIO'S en MARCELLUSSEN, toen de Senaat 

 door de tevredenheid over zijn kalmen moed in de 

 hagchelijkfte gevaren eerbiedwaardig was, en het 

 volk, met ontzag vervuld voor de verdienften van 

 zoo vele groote mannen, geen klachte durfde uiten. 

 Dan deze gelukkige toeftand was niet de beftendige 

 vrucht van het Staatsbeftuur zelf, maar de verras- 

 Tchende uitkomst van roemrijke gebeurtenisfen'; 



want 



