3O OVER HET STAATSBESTUUR, 



toeftroomden, met dankbaarheid genoot, en nooit 

 een zucht of wensch verried naar een andcren 

 regeringsvorm? 



Het moge waar zijn , dat het koninklijk beftuur 

 kan plaats grijpen , zonder eenig tegenwicht van 

 macht: doch was dan de regering der Romeinfcbe 

 koningen zoodanig? Wien kunnen wij hier eerder 

 tot getuige oproepen, dan CICERO zelven? Ziet 

 ROMULUS met de opperheerfchappij bekleed van dien 

 Staat , die aan hem zelven zijn oorfprong had te 

 danken. Hoe oefent hi) ze uit? Zoo, gelijk ieder 

 regtgeaard vorst zijne macht behoort te gebruiken. 

 Hij regeerde, zegt CICERO zelf, met het gezag en 

 de raadgevingen van den Senaat. Als begane mis- 

 daad moest beteugeld worden , beftrafte ROMULUS 

 niet met ftrenge band en pljnen, maar met het be- 

 boeten in zeker getal van fchapen of runderen; en 

 toch was het beroep van gevelde vonnisfen op het 

 geheele volk reeds onder de koningen in voile 

 kracht en gewoonte. Geen der koningen aanvaardde 

 vervolgens de opperheerfchappij, dan bij wettige 

 opdracht. Het aanzien van den Senaat verkreeg tel- 

 kens meerder luister , en de regten des volks leden 

 nimmer eenig aanlloot, volgens CICERO'S eigen be 

 kentenis. 



Welken regeringsvorm zullcn wij gematigd en 

 getemperd mogen noemen, indien het deze niet 

 was? Doch, wij bekennen het: CICERO hecht een 

 geheel ander denkbeeld aan een getemperd Staats- 

 beftuur. 



Dat koninklijke beginfel, dat hij vordert, wil hi) 



niet, 



