VOLGENS DE REPUBLIEK VAN CICERO. $9 



opgeblazen door hoogmoed op behaalde overwin- 

 ningen, kon TARQUINIUS by al zijne bekwaamheid 

 noch zich zelven bebeerfchen, noch de uitfpattende 

 weelde en zedeloosheid in zijn geflacht beteugelen. 

 Zoo ontftond uit een koning een dwingeland, van 

 wien bet beleid van BRUTUS alleen Rome bevrijdde. 



En het is dus uit het gedrag van dezen laatften 

 koning, dat SCIPIO het befluit opmaakt, dat het 

 koninklijke beftuur niet het beste is , omdat het 

 ilechts van e*dn beginfel uitgaat, naraelijk macht in 

 e'e'n perfoon ondeelbaar vereenigd, zonder tempering 

 en tegenwigt, dat haar beletten kan, ora te verre 

 over te hellen, en het verderf des Staats te ver- 

 oorzaken. 



Wij zullen ons niet vermeten, deze gevolgtrek- 

 king des gefchiedverhaals aan vvijsbegeerte en Staat- 

 kunde te toetfen ; doch waarom zouden wij het 

 verzwijgen , dat CICERO ons hier voorkomt aan den 

 verdelger van Carthago een taal in den mond te 

 leggen, die meer Romeinfche fierheid, dan eenvou- 

 dige waarheid ademt? 



Het moge waar zijn, dat het monarchaal befhmr 

 zaden van verderf in zich bevat ; maar is dan ver- 

 gankelijldieid niet het beginfel van alle ondermaan- 

 fche dingen? Wat bloeit er zoo luisterrijk , dat 

 niet bij het eerfte ontkiemen zijn toekomfligen 

 ondergang aanduidt? Of was het dan zuik een 

 fnel werkend vergif, hetwelk van ROMULUS af tot 

 op TARQUINIUS, gedurende bijna derdehalve eeuw, 

 z66 onbemerkt verborgen bleef, dat geheel het 

 volk de weldaden , die uit zulk eene fchadelijke bron 



toe* 



