VOLGENS DE REPUBLIEK VAN CICERO. 1 



den hebben , indien zij 9 in plaats van de Latijn* 

 fche, de Nederlandfche taal hadden gebezigd, om 

 deze hunne meeningen duidelijk te maken- Ik heb 

 inzonderheid het verfchillende en net gelijkende wil- 

 len aantoonen, dat er fcheen te wezen tusfchen de 

 (laatkundige begrippen, over regering en volgsge* 

 luk a cler vroegere en latere tijd. 



Wij vinden hier in den aanvang van het tweede 

 boek terftond den echten Romein terug. 



De wijsgeer PLATO, wiens gefchrift \vij vroeger 

 breedvoerig met dat van CICERO vergeleken, fchept 

 een' denkbeeldigen Staat, dien hij door wetten en 

 inftellingen bevestigt, hoedanige nooit eenig land 

 had gekend. ARISTOTELES treedt in een diep 9 en 

 door geene afleiding verpoosd 3 onderzoek , hoe de 

 beste ftaat zou behooren te zijn: maar SCIPIO wijst 

 ons hier terftond op eenen reeds aanwezigen Staat, 

 Op het gezag van CATO noemt hij Rome zelve , 

 als het model van die wijze ftaatsregeling, die zij 

 wenschten te aanfchouwen. 



Trachten wij thans de bewijzen, door SCIPTO ter 

 Having aangevoerd, onder een algemeen gezigtspunt 

 te brengen. 



Rome's ftaatsregeling is met het kunstwerk van 

 een enkel mensch, maar het gewrocht van den 

 weldadigen tijd, die haar heeft bevestigd en fieri? 

 gemaakt.' ? 



Hoe veel ligt in deze ddne uitdrukking vervatj 



Welke geheel andere begrippen had SCIPIO van hef 



conftitueren of regelen een$ Staats , dan fommig^ 



13 3 volki- 



