OVER DE DWEEPERIJ. f 



omdat de uitfpraak van het gevoel de ftem der rede 

 verdooft, en al de nieuwe beelden en indrukketi 

 aan het gelief koosd voorwerp vastknoopt en zamen- 

 hecht, waaruit dan natuurlijk ten laatfte een wan- 

 ftaltig geheel, een wangedrocht moet voortkomen. 

 Dat is dweeperij , M. T. ; zij is naar den gtest 

 die gefteldheid van den mensch, welke naar het 

 ligchaam hem eigen is, wanneer het zenuwgeftel 

 den boventoon geeft, en het evenwigt verbroken is 

 tusfchen hetzelve , en de vaste en vloeibare deelen* 

 zij kan op Mn punt werken, zoodat iemand op dat 

 punt volftrekt buitenfporig , en echter voor het 

 overige een zeer verftandig mensch is; maar door- 

 gaans vertoont zy zich meer algemeen in fombere , 

 donkere ? verwarde begrippen , die eindelijk in onzin 

 en volflagene wartaal uitloopen. Het is er echter 

 verre af, M. T., dat de dweeperij zich alleen tot 

 het godsdienftige bepalen zoude; neen, men heeft 

 dweepers in elk vak 9 in alle ftanden en kringen; 

 men heeft dweepers in den godsdienst, ja, helaas ! 

 meer dan te veel! maar men heeft ook dweepers 

 in den krijg , dweepers in de liefde , dweepers in de 

 ftaatkunde^ dweepers in de wijsbegeerte; men heeft 

 dweepers onder het volk^ maar ook in de geleerd& 

 wereld; geneeskundige , regtsgeleerde en taalkundige 

 dweepers , zelfs kan het vuur, dat den dichter , 

 fchilder of beeldhouwer bezielt, zeer ligt in dwee- 

 perij ontaarden. Ja , M. T. 5 de godgeleerde , die 

 zijn ftelfel alleen voor fchriftmatig , of, hetgeea 

 nog erger is, voor alleen zaligmakend houdt; de 

 ftaatkundige , die voor eene Republiek of Koning 



A 4 ijvert, 



