O REDEVOERING 



gaat zij reeds buiten de haar aangewezene grenzen, 

 of vereenigt zich op ddn punt, om ai de kracbt te 

 toonen van overdreven gevoel en verwrikte begin- 

 felen , waarvan de dweeperij zelve de eerfte aanleg of 

 beginfel is. Zij heeft eenvoudig da*n plaats, wan- 

 neer men zich in zijn oordeel en in de fchatting der 

 dingen meer door gevoel , dan wel door rede laat ' 

 leiden , en in beginfelen en grondftellingen meer aan 

 de verbeelding , dan aan het gezond verftand gehoor 

 geeft. Dat , M. T. , zoude ik dweeperij noemen ; 

 volgens taalkundigen (*) van den eerften rang be- 

 teekent het woord dweepen in onze taal eigenlijk 

 fchokke.n* en welfchokken van de herfenen^ die, als 

 het ware, niet vastliggen, en waaruit oorfpronkelijk 

 is, hetgeen men in het gewone leven malen of 

 mijmeren noemt. Volgens de kracht van het woord 

 derhalve is de dweeperij eigenlijk eene krankheid 

 van den geest, uit het verbroken evenwigt der ge- 

 meenfchappelijke werking onzer geestvermogens 

 oorfpronkelijk; maar zij is, als het ware, de eerfte 

 graad dier ziekte , welke , als men haar niet fpoedig 

 te keer gaat , en dat evenwigt herftelt , tot hoog 

 overdreven gevoel, tot geestdrijverij overflaat, en in 

 volflagene krankzinnigheid eindigt. 



De dweeper derhalve is de man, die, door zijn 

 gevoel weggefleept , de zaken overdrijft ; die op de 

 vleugelen rondzwerft van gevoel en verbeelding; 

 zich levendig vastklemt aan hetgeen die verbeelding 

 hem voorfchildert ; voor overtuiging onvatbaar is , 



om- 



(*) BILDERDIJK, Taalk.rcrfcheMenh. LD.bl. i8en 19. 



' 



