4 REDEVOERING 



zelven die aanmerking moetcn maken , als hij de 

 woorden vrijhtid , verlichtit?g , befchaving , ver- 

 draagzaamheid , en dergelijke Jioorde bezigen ? en 

 werd niet niaar al te dikwijls in het denkbeeld be- 

 vestigd , hoe weinig zij , welke die woorden altijd 

 in den mond hadden , yaak de zaken verftqnden , 

 en toch op die valfche denkbeelden doordraafden , 

 en dus eene goede zaak bedierven? Er is vooral 

 dne zaak, waarop het mij voorkomt, dat de ge- 

 noemde aanmerking wel bijzonder toepasfelijk is , en 

 dat is (Je dweepertj 9 waarvan men fpreekt. Hoe 

 dikwijls hoort men fpreken van dweepen en dwecp- 

 zucht , terwijl men het woord niet verftaat ! het- 

 welk evenwel dikwijls ten gevolge heeft, dat 'men 

 het beste en heiligfle zelf met den hatelijken naam 

 van dwecpery beflempelt , waardoor men dan weder 

 tegen zynen wil brave en achtenswaardige menfchen 

 kwetst of in yerdenking brengt, of aanleiding geeft 

 tot zedeloosheid en ligtzinnigheid. Het is de over- 

 weging van dit een en sandei: , zeer geeerde Toeh. , 

 hetvvelk mij beduiten deed , om bij deze mijne 

 fpreekbeurt dit onderwerp met uwe aandacht te be 

 handelen. Ik wilde in die avonduur over de dwee- 

 rerij met u fpreken. Ik wilde u doen zien , wat 

 zij is , en waaruit zij oorfpronkeltjk is ; waarmedz 

 zij dikwijls door onkundigen verward wordt : en t 

 zoo u oplddcn tot wijze behoedzaamheid , om haar 

 wdl te ondcrfchtiden , u voor hare, befmetting t& 

 wachten; maar aan de andere zijdc ook niemand 

 voorbarig als dweeper t& veroordeekn. 



I. 



