EN OUDHEDEN VOOR GEVOEL EN VERBEELDING. 127 



gegeven , bewijst , dat , ook blj ons , oudtijds , het 

 geloof aan elven of witte vrouwen in zwang was. 



Over de kelken dezer, in het wild verfpreide, 

 bloemen zweven tallooze bontgewiekte vlinders, en 

 dartelen en glanzen in de zomerzon. Op deze 

 menigte van , in foort en groeitijd zoo verfchillende , 

 kruiden en heesters vinden millioenen gekorvene 

 diertjes hun voedfel, en ftrekken weder, op hunne 

 beurt, tot aas aan allerlei foort van zangerig pluim- 

 gediert , terwijl de zaden der planten met den over- 

 vloed van velerhande bezien en boomvruchten ook 

 andere vogelfoorten in ruime mate voeden. 7*66 

 leeft en tiert, dan, ook bij ons, het bosch, en de 

 mam van vogelenzang 9 aan een beftemde plek van 

 Hollands woud gefchonken, kan, met volkomen regt , 

 op deszelfs geheele uitgeftrektheid worden toege- 

 past. Stil en doodsch is voor den Hollander in 

 vreemde gewesten de natuur. Hij vindt er noch 

 de zangrijke bosfchen, noch de veerijke beemden, 

 noch de visch- en fcheeprijke wateren van zijn ge- 

 boorteland. Grootsch en fchilderachtig breide zich 

 da'a'r het landfchap voor hem uit. Aan dat landfchap 

 ontbreekt ziel en leven. Slechts ten deele vindt hij 

 zijn gevoel bevredigd, en heimelijk zegt hem zijn 

 hart, dat het vatbaar was voor meer genot. Maar, 

 als in de Hollandfche , door ons afgemaalde , fire- 

 ken, op een' fchoonen lentemorgen, de leeuwrik, 

 klapwiekend en zingend , ftijgt van uit de weide ; 

 waai ; het jonge lam bij de moeder dartelt, het rund- 

 die.r wellustig de klaver affcheert; als dc liefelijke 

 waasfem van het jeugdig groen en van duizend len- 

 tebloemen ons verkwikkend tegenvvaait; als in vaart 



of 



