VAN DEN GEE ST. 25 J 



DERDE AFDEELING. 



Als wij onzen geest verheffen tot buiten de gren- 

 zen van ons tijdclijk beftaan , als wij eenen blik 

 werpen in de toekomst, welke ons aan gene zijde 

 des grafs is geopend, hoe dringend moeten wij ons 

 dan de vermeerdering en uitbreiding van onze 

 kennis zien aanbevolen! Het is toch het eigenr 

 aartig en onderfcheidend kenmerk van den Onein- 

 dige , in eens alles te zijn wat Hi] zijn kan , 

 terwijl daarintegen de natuur van den eindigen 

 rnensch denzelven niet veroorlooft, zich, met e^ne 

 enkele daad zijns verftand, een duidelijk begrip te 

 vormen van een groot en zeer famengefteld geheeU 

 Zijne aandacht kan zich niet gelijkelijk bepalen tot 

 elk voorwerp in het bijzonder. De inwendige ge- 

 fteldheid der wereld, het verband en den famenhang 

 der deelen kan hij niet onderfcheidenlijk, op ee*n 

 en hetzelfde tijdfi-ip, befeflfen, en bij gcvolg de 

 werkelijke gebeurtenisfen, de uitwerkfels der oor- 

 zaken, niet dan door ondervinding, dat is bij 

 achtereenvolging van tijd, kennen leeren. Duidelijke 

 kennis onderftelt dierbalve herliaalde working van 

 den geest, te menigvuldig, te veel verfcheiden, 

 dan dat een bepaald wezen die alle te gelijk en 

 op eenmaal volbrenge. Naar mate dan het getal 

 onzer wezenlijke kundigheden vermeerdert, zoo 

 veel te meer naderen wij ook het oneindige of vol- 

 R 5 maak- 



