256 OVER DE BESCHAVINO 



hij bezit, worden hem door den dood ontrukt, of 

 een affchuwelijke dwingeland doe hem de wreedfte 

 folteringen ondergaan, ongefchokt roept hij uit met 

 ANAXAGORAS: het was mij bekend, dat ik fterve- 

 lingen geteeld had;" of kloekmoedig met ANAXAR- 

 CHUS: vermorfel vrij het uitvvendige omkleedfel 



Van ANAXARCHUS , ANAXARCHUS Zelf IS buiteiV 



het bereik van uwe woede!" Door eene gezette 

 en aandachtige befchouwing heeft hij alle , hem 

 omringende, voorwerpen en, (hetgeen van veel 

 grootere waarde is ,) ook zich zelven leeren kennen. 

 Zijn hart heeft hem nu en dan kunnen misleiden; 

 hij heeft gezondigd, omdat hij een mensch geboren 

 was; raaar zijn geest, aan opmerking gewoon, 

 heeft hem weldra zijne misftappen aangewezen. 

 Vond hij zich in eenen doolhof verdvvaald , door 

 bruisfchende draaiftroomen voor een oogenblik mede- 

 gefleept , zijn geoefend oog deed hem , zonder den 

 tooverdraad van ARIADNE te behoeven , eenen veili- 

 gen uitweg ontdekken ; door zijne eigen fterkte 

 brak hij den flag der tuimelende baren. De helder- 

 fchijnende fakkel van zijn befchaafd oordeel ver- 

 lichtte hem deeds in het midden der nevelen, welk& 

 zijne hartstogten nu en dan rondom hem ver- 

 fpreidden. Hij heeft geleerd,de weldaad van te mogcn 

 beftaan, op haren geregten prijs te fchatten, en 

 met eene vertrouwelijke gelatenheid ziet hij den 

 onvermijdbaren fchok te gemoet , die aan zijne 

 tijdelijke loopbaan een einde moet maken, tenvijt 

 hij CICERO (7) nazegt: Hoe bekoorlijk, 6 onfter- 



(7) Tusc. Quacsf. L* I. c. 40. 



