VAN DEN GEEST. 257 



felijke Goden! is die vveg, langs welken wij het 

 einde bereiken van alle verdrietelijkheden en kom- 

 mer;" of vindt hij eenigen grond, om over de 

 kortftondigheid des levens te klagen, hij doet het, 

 als THEOPHRASTUS , alleen in zoo verre , omdat , 

 zoo het leven van langeren duur ware, men, in 

 alle kunflen en wetenfchappen beter volleerd, uit 

 hetzelve zoude mogen fcheiden. 



Zoo groot, zoo onvernietigbaar is het geluk, dat 

 zich de mensch , door de oefening en befchaving 

 van zijnen geest , mag verwerven ! Befchouvven 

 wij verders het heil, dat voor de geheele maat- 

 fchapplj uit de ware verlichting, welke deugd en 

 godsvrucht teelt, onmisbaar zeker voortvloeien moet! 



VIERDE AFDEELING. 



Alle rampen , welke de burger-maatfchappijen tref- 

 fen, voor zoo verre zij met de uitwerkfels of gevol- 

 gen z,ijn van eenen buitengewonen loop der natuur- 

 jijke dingen, of van geweldige fchokken in denatuur, 

 Jiebben , (wie zoude het durven omkennen ?) zonder 

 uitzondering hunnen oorfprong in het zedelijk kwaad, 

 welks bron te zoeken is in de onkunde , de dwalin- 

 gen , en de vooroordeelen der bijzondere perfonen , 

 die gezamenlijk de maatfchappij uitmaken. Ziet- 

 daar waarheden, vvaar aan niemand, die het verband 

 en den famenhang der menfchelijke lotgevallen ooit 



met 



