VAN W. SUNDORFF. 



Gezegend dan die ttoost. Uit deez* gewijde koren. 



Met wien zijn eedle ziel zoo naauw vereenigd was, 

 Zal hi], aan 't ftof ontrukt, den dankbren lofzang liooren , 



En zien de tranen, die wij plengen bij zijn asch, 

 Wat aandrang voor den wil , om op dien weg te treden ; 



Om 'e fpoor te volgen, die zijn liefde ons achterliet; 

 Om aan de hand der kunst, in zuivre eenftemmigheden , 



Te woekren voor den geest , met wat de vriendfchap biedt, 



Komt , droeven ! die den man , den echtgenoot moet derven ; 



Die om den vader fchreit , of om den breeder treurt. 

 Komt ! door dac rein befef kunt gij ook troost vcrwerven 



De band, die u bier bondt, is met bij 't grafverfcheurd, 

 Als gij , in eenzaamheid . voor de Almagt nergebogen 9 



In \ Christelijk gebed den zaligen gedenkt, 

 Slaat dan, in *t vast geloof, den aanblik naar <*ZL hoogen, 



Als of zijn oog u ziet, en nit den bemel wenkt. 



Dit denkbeeld zij uw fteuu , bedroefde weduwvrouwe. 



Dit , kindren ! doe uw' voet den weg der braaf heid gaan, 

 Zorgt , dac ge in "t feestgewaad , gelijk in 't kleed der rouwe 



Bij 't graf uws vaders , met een kalme ziel kunt llaan. 

 Al derft gij dan zijn raad , op 't pad door u gekozen , 



Zijn voorbeeld blijfhetwit, waarnaar ge uw fchreden rigt. 

 Dan treffe u hier de fmart, of geef de voorfpoed rozen, 



Gij blijft gelukkig, in het volgen, van den pligt. 



VIL D. i, 1 De 



