KIESCHHE1D BIJ DE OUDEN. 177 



ftatig v als een triumfwagen ; maar hij huppelt ook 

 niet, noch vliegt of hijgt naar zijn adem. Die 

 ligchaamswendingen zouden de tochten verraden, 

 die de ziel buiten hare effenheid en ftemming brer* 

 gen, Wat fpreekt gij mij van NIKOBULUS," zegt 

 DEMOSTHENES in een zijner pleitredenen; het is 

 immers een mensch, dien niemand lijden kan; hij 

 loopt met groote ftappen, hij fchreeuwt zoo hard, 

 en draagt een geweldige knods in zijne handen!"-*- 

 Langzaam," zegt ARISTOTELES, zij de gang, 

 defrig de fpraak, en bedaard de rede van den man, 

 die zich zelf geheel bezit." 



Wij geleiden hem in den bonten cirkel der ge- 

 zelfchappen , waar vreemden en bekenden bijeen 

 zijn. Hij gaat in him midden rond; maar de beta- 

 melijkheid vergezelt hem op zijne fchreden. Hij 

 groet beleefdelijk en vriendelijk ; doch wacht zich 

 wel , om zich aan iemand op te dringen. Hij roept 

 niet met luider ftemme, om zich boven anderen te 

 laten hooren, noch opent met plechtftatige deftig- 

 heid zijn mond, als ware hij hier in den Raad of 

 Volksvergadering , om de belangen van den Staat 

 te betogen. Hij vertoont in Rome den reiziger 

 niet , die Athene, en de Griekfche Wijsgeeren heeft 

 bezocht. In Athene bootst hij geene uitheemfche 

 zeden na van Perfifche hovelingen. Hij vleit den 

 vreemdeling niet ten koste zijner landgenooten. 

 Hij fpreekt met zuiverheid en bevalligheid zijne 

 moedertaal , en bezlgt geene dan kiefche uitdruk- 

 kingen, die ieder het aangenaam bewijs geven, hoe 

 hij wel denkt en wel gevoelt. 



De 



