OVER DE BEGR1PPEN VAN 



zij niet jegens anderen uit het oog verloren , wat 

 zij aan zich zelven uit zedigheid verfchuldigd re- 

 kenden; vandaar die keurige behandeling hunner 

 onderwerpen , waarbij zij fteeds eerbied hebben voor 

 den hoorder en lezer, en hem niet door afgetrok- 

 ken befpiegelingen , noch door vertoon van geleerd* 

 heid veronachtzamen , ora hunne eigene ijdelheid te 

 wieroken. 



Er [is echter eene hoogmoed, door verdienflen 

 verkregen, die even zoo min de welvoegelijkheid 

 kwetst, als er eene zekere nederigheid is, die haar 

 geenszins eere aandoet. Uit dit oogpunt moeten 

 wij de te dikvvijls gelasterde roemzucht van CICERO 

 befchouwen. Want heeft ooit eenig fchrijver zijne 

 leer en lesfen met de daad beleefd , dan is het 

 voorzeker CICERO gewepst. H>m onbedachtzaam te 

 veroordeelen of te iniskennen, zou de groffte onbe- 

 tamelijkheid zijn. Wie hem wil leeren hoogfchat- 

 ten 9 leze zijne bri'even , en wie niet , op elke blad- 

 zijde, den befchaafden man, den kiefchen vriend, 

 den hartelijken breeder, den teederlievenden vader, 

 den plichtmatigen echtgenoot in hem erkent , en 

 lief gekregen heeft, dien zouden wij bijna durven 

 raden, om ze nog eens te lezen. 



Ja! wij bevvonderen te veel in de Ouden de 

 grootheid van karakter en talenten , gelijk zij voor 

 onze verbeelding fchittert op het tooneel van ftaat 

 en oorlog; te weinig flaan wij hen gade in hunne 

 bijzondere betrekkingen , waar minder cer hunne 

 moeijelijker daden beloont, Misfchien dwale ik; 



maar 



