l88 OVER DE BEGRIPPEN VAN 



ken van bouw- en beeldhouwkunst , die dezen tern- 

 pel tot eene ftulp, die dit beeld tot een dwerg 

 maken , en echter verbazen zij u wel; maar zij 

 roeren u niet ! Of is het misfchien de verblindende 

 pracht van fchitterende edelgefteenten , van goud en 

 purper, die u zoo betoovert? doch gij ziet bijna 

 niets, dan manner en ivoor. Wat is het dan, 

 dat u zoo treft en zoo beweegt en roert; en niet 

 u, niet ons; maar geheel de befchaafde wereld met 

 luider flemme doet uitroepen , dat in die oude 

 modellen de ware kunst gezeteld is? Het is, 

 mijne toehoorders ! de juistheid en gepastheid en 

 evenredigheid , die hier overal heerscht; het is 

 de harmonic , die het geheel met zijne deelen ver- 

 bindt; het is in ddn woord het Decorum , dat 

 met geurigen wazem over alles henenzweeft 9 en 

 ieder voorwerp voor de onfterfelijkheid inwijdt. 

 Met deze rechtheid van gevoel, door opvoeding en 

 flaatsinrigtingen wyfelijk geleid , en in de geringfte 

 kleinigheid in acht genomen , floeg de dichter de 

 hand aan de Iier 9 beklom de redenaar het fpreek- 

 geftoelte , en beitelde de beeldhouwer tempelzuilen 

 en godengedaanten. 



Wat vragen wij dan nog , of dezelfde kiesch- 

 heid, die door alle hunne werken als een levende 

 flroom henenvloeit , ook in hunne maatfcbappelijke 

 betrekkingen gebloeid , en er zwier en bevalligheid 

 aan hebbe bijgezet? 



Is niet de ziel dicr kunstvoortbrengfelen , inclien 

 ik dus fpreken durf , de ziel van hen, die ze fchie- 



pen 



