KIESCHHE1D BIJ DE OUDEN. 189 



pen en te voorfchijn bragten? Is al de lof, dien 

 vfif deze fchoone werken toezwaaijen, niet louter 

 eerbewijs aan de meesters zelve, aan de Grieken 

 en Romeinen in het algemeen? 



Of zou dat fijne gevoel, zou die behoefte naar 

 volkomenheid zich in het burgerlijke leven hebben 

 kunnen verioochenen ? 



Om niet ftil te ftaan bij deze ongerijmde vooron- 

 derttelling , indien het eene vooronderftelling mag 

 heeten ; wij hebben door onze verfpreide voor- 

 beelden het tegendeel trachten aan te toonen, en 

 vinden tevens bij elken dichter en wijsgeer en 

 wetgever der oudheid de kieschheid in alle levens- 

 betrekkingen aangeprezen en behartigd, als een der 

 teederfte voorwerpen onzer bezorgdheid. Wanneer 

 de Wijsgeer PLATO , om hier mijne rede te beflui- 

 ten, ons onder het beeld van een volmaakten flaat 

 den mensch en burger tracht te fchetfen, zoo ah 

 hij behoort te zyn 9 dan is het Decorum de hoofd- 

 deugd , en , als het ware , de hoekfleen 5 waarop 

 zijn flaatsgebouw moet rusten , en waardoor zijn 

 Code gelijkvormige mensch tot een in alle deelen 

 overeenftemmend geheel moet worden zamengefteld , 

 om de Goddelijke kalmte der ziel op het menfche- 

 lijk gelaat te dragen; en gelijk de kunstenaar, door 

 de rechte leiding zijns gevoels beftuurd, de fchoon- 

 heid van zijn beeld niet volkomen rekent, zoo ze 

 niet tot de uiterfte toppen der vingers en tot in de 

 geringfte plooi des kleeds is uitgedrukt , zoo volg- 

 den wetgever en wijsgeer , door dezelfde leiding 

 beftuurd, denzelfden aangewezen weg. 



N 5 He- 



