Ip8 OVER DE OPVOEDING DER JEUGD 



de flaaf, die hem bij de hand des morgens vroeg 

 naar fchool bragt , en daaruit bij zonnenondergang 

 terughaalde, Deze fchijnbaar zoo geringe taak gaf 

 nogtans aan den knecht 9 die haar waarnam , een 

 bijzonder vertrouwen , en een Pedagoog was altijd, 

 vooral , wanneer hij bij het kind naderhand zelf in 

 dienst kwara , iemand , die veel vertrouwen en 

 achting genoot. 



Men had, zoo het fchijnt, tweederlei leermeesters 

 voor het lagere onderwijs, de Grammatisten^ die 

 enkel werktuigelijk lezen en fchrijven leerden, en 

 de Grammatici, of ook wel Critici genaamd, die 

 ook den fiijl vormden , en aan de jonge lieden uit- 

 gelezene ftukken uit dichters lieten lezen. Deze 

 laatfte waren fomtijds bekwatne en zeer kundige 

 lieden, bij voorbeeld, de Muficus DAMON, die man- 

 nen als PERIKLES en SOKRATES had onderrigt, en 

 brj wien de eerfte zelfs lesfen in de ftaatkunde had 

 genoten. Onder de dichters , die men op deze 

 fcholen las , behoorden vooreerst de Fabelen van 

 ESOPUS, alsdan ftukken uit HOMERUS, HESIODUS, 

 en de lierdichters. HOMERUS was op deze fcholen 

 dus volftrekt onmisbaar; en geen wonder! dezen 

 aldaar te misfen, zou eveneens geweest zijn, als 

 wanneer een onzer fchoolonderwijzers geenen Bijbel 

 in huis had, daar HOMERUS zoo wel voor hun gods- 

 dienftig geloof , en voor de oudfte echte befcheiden 

 van him volk, als voor dichterlijke fchoonheden de 

 vraagbaak en het handboek aller Grieken was. 

 Men verhaalt daaromtrent de volgende Anecdote van 

 den jongen en balddadigen ALCIBIADES , dat hij , iets 



in 



