BIJ DE GRIEKEN. 



zich in het zwemmen , paardrijden , en fomtijds in 

 de jagt. 



Wij gaan thans over tot het derde hoofdvak der 

 opvoeding, natnelijk de muzijk. Hiertoe behoorde 

 echter niet enkel, hetgeen vvij met dien naam be- 

 ftempelen 9 de eigenlijk gezegde toonkunst. Bij een 

 volk, z66 gevoelig voor het fchoone, dat het 

 fchoon^ edel en braaf met edn en hetzelfde woord 

 beftempelde , moest de kennis aan de wetten der 

 harmonie en der over een /lemming eene der gewig* 

 tigfte vakken van het ondervvijs zijn. Ook is het 

 woord rrwzyk oorfpronkelijk geenszins enkel de 

 toonkunst ; het is de kunst der Muzen , dochters 

 van MNEMOSYNE , de Godin der gedachtenis ; en dus 

 werden, in eenen ruimen zin, daarond.er alle fraaije 

 kunsten en wetenfchappen begrepen. Dit is zd6 

 waar, dat PLATO ergens zegt, dat de ftarrekunde 

 en de muzijk verwante kundigheden zijn , omdat de 

 eerfte de harmonic der hemelbollen aan het oog 

 vertoont, gelijk de tweede de harmonie der klanken 

 aanhetoor. Wij zullen, zegt hij elders, de ware 

 muzijk niec beoefenen, voor dat wij de ware maat 

 en harmonie ook in het leven kennen 3 de denk- 

 beelden van bezadigdheid 9 en moed 9 en onbekrom* 

 vpenh&id, en grootmoedigheid" Doch er is eene nog 

 flerkere plaats in PLATO , die ons duidelijk doet 

 zien, hoe veel men onder de muzijk begreep, na- 

 melijk de geheele dichtkunst. Men vindt die in 

 het begin van den Phtdon. SOKRATES verhaalt, dat 

 hij dikwerf een' droom had ? die hem gedurig ver- 

 maande : SOCRATES, leg u oj> de muzijk tot, en 



4 ^ 



